donderdag 18 mei 2017

Sun-Kissed Baby Blanket


Het is best wel grappig, want dit babydekentje is ontstaan uit een patroon voor een omadekentje!
Ik blader namelijk nogal vaak in het boek "Vintage thuis" van Dottie Angel en Ted & Agnes.
En het zwarte dekentje met de okergele rand op bladzijde 107 sprak me al een hele poos aan.
Daar werd het dus een omadekentje genoemd, maar er stond niet bij dat het niet mocht gebruikt worden voor een babydekentje :-)

It's kind of funny that this baby blanket is made of a pattern for a grannies blanket.
I often glance through the book "Granny Chic" of Dottie Angel and Ted & Agnes.
The black afghan with the ochreous edging kept calling my name.



Ik probeerde de steek eens uit in het wit en dat viel erg goed mee.
Maar naarmate het dekentje vorderde, was ik dat wit alweer beu gezien.
Daar kwam nog bij dat de witte wol op was...
En omdat ik dikwijls haak met oud garen, kan ik hetzelfde garen zelden of nooit bijbestellen.

I tried it out in white.
As this blanket grew I got tired of the white.
In addition I didn't have enough white yarn anymore and because I often use old stash I can never find the same yarn in stores or online.



Toen viel mijn verveelde blik op enkele bolletjes geel...
En zag ik op Pinterest plots alleen nog maar dekens met kleurovergangen.

Then my eye caught those lovely yellow leftovers...
And all I could see on Pinterest were gradient blankets.



Dus mengde ik wit met zachtgeel, haakte ik een stukje met 2 draden lichtgeel, en daarna een randje met dik, warmgeel garen.
En nu ben ik helemaal tevreden!
Ik kan je echter wel zeggen dat ik na enkele 'sobere' haakprojecten weer helemaal klaar ben om met meer kleurtjes te werken :-)

So I mixed white with soft yellow, crocheted some rows with 2 threads of light yellow and then the last bit with thick warm yellow yarn.
And thus I'm completely satisfied with the result.
I can tell you though, after a few sober projects, I'm totally ready for more colour in my next projects :-)




Sigrid x




vrijdag 12 mei 2017

Ode to the syringa - Ode aan de sering


De sering achter in onze tuin is zo mooi...
...dat ik enkele takken moést knippen om binnen ook van te genieten.

At the very end of our backyard, there's such a beautiful syringa...
I couldn't resist it and took some twigs of the lilac inside.



Ik haakte snel een hoesje voor de lelijke vaas die ik nog had.

I quickly crocheted a cover for the ugly, oldfashioned vase I had.


Het blauwgroene randje kun je omvouwen zoals op de eerste foto,
of rechtop zetten zoals hierboven.

The coloured edging can be folded up ( picture above ) or down (like on the first picture).


Ook onze kat vindt bloemen onweerstaanbaar... of misschien wel verdacht?

Our cat is also a big fan of flowers in a vase... although not yet sure if you can trust those purple things.


Ze passen bovendien prima bij ons behang!

It totally goes with the wallpaper too!


Kijk dan hoe mooi!

Just look at it... such beauty!


Oeps... er is een hele kleine bezoeker mee binnen geslopen...!

Oops... a very small visitor has come with the flowers...!



Sigrid x



PS: Het hoesje werd simpel gehaakt door eerst in het rond te haken.
De ronde werd iets kleiner dan de buik van de vaas.
Daarna toertjes blijven haken, maar niet meer meerderen zodat je haakwerk omkrult
(zoals je ook doet als je een mandje haakt).
Je haakt zo hoog als je vaas is.
Door de bolle buik blijft het haakwerk zitten, rond de hals mocht het iets nauwer zijn, maar...
dan krijg je het hoesje er niet meer vanaf (of ook niet rond de vaas).
Aan het uiteinde haakte ik verder in een andere kleur en werkte af met een randje van picots.
Et voilà, de lelijke vaas is verstopt.






zaterdag 6 mei 2017

May in a little bag




Het is de eerste zaterdag van de maand en dus weer tijd voor de Granny-Spiration Challenge.
Meiklokjes en deze PIN inspireerden mij om een klein, fijn tasje te haken.

The first Saturday of the month... means it's time for another Granny-Spiration Challenge.
I got inspired by lily's-of-the-valley and this PIN and made a little bag.




Ik zocht in één van mijn oude tijdschriften naar een patroontje van een vierkantje met een bloem.
Raakte afgeleid, maar slaagde erin de andere ideeën te negeren ( mijn to do-lijstje werd echter wél langer ).

Met haaknaaldje nr.2 en van dunne katoen haakte ik 2 vierkantjes.
Die haakte ik aan 3 zijden aan mekaar met vasten.
Vanaf dan haakte ik in het rond een rijtje stokjes, daarna een rijtje stokjes met een losse er tussen.
Hier kan dan een touwtje doorheen.
Daarna nog een rijtje halve stokjes en een schulpjesrand.
Voor het touwtje draaide ik op de ouderwetse manier wat crèmekleurig garen.



I took my crochetmagazines and seeked them for a suited pattern of a granny square with flower.
Got distracted, but managed to ignore the other ideas (To Do List got longer though ).

Anyhow, with a small hook and some thin yarn I crocheted 2 squares.
With single crochets (US-terms) I attached them to eachother on 3 sides.
Then I continued with single crochets on the 4the side but I went further round and round, instead of attaching them.
A row of dc's, followed by a row of dc's alternated by chain stitches ( to pull the string through ), a row of half dc's and then a border of scallops.
To make the string, I took some cream coloured yarn and used this method.




Ik verzamelde even mijn projectjes voor deze Granny-Spiration tot nu toe in de collage hierboven.
En ik ben ook heel benieuwd naar wat de andere deelnemers deze keer maakten!

I collected my projects for this challenge up to now in the collage above.
Can't wait to see what the others made!





EyeLoveKnots ( link party & give away! )















Sigrid x





zaterdag 29 april 2017

Some things to show you

Summer-into-Fall-Blanket
Zigzagdeken / Soft Coloured Blanket
Roze granny-deken / Pink Granny Square Blanket 

Kijk je even mee?

Like to watch with me?



Ik had namelijk zin om eens wat haakwerkjes bij mekaar te gooien.
Tenminste die ik nog in mijn bezit heb, want de meeste projecten geef ik weg als cadeau.

I felt likt putting some older crochet together on a pile.
That is for those I still have, because most of my crochet was gifted to friends or family.




Zo ontdekte ik dat sommige van die werkjes erg goed bij mekaar pasten.

And so I discovered that some of my works went very well together.




En andere werkjes leken wel door iemand anders gemaakt te zijn, omdat ze in een heel ander kleurenschema werden gehaakt.
Maar dat is typisch mij; het ene moment heb ik zin in zachte kleuren om tot rust te komen, het andere moment mag het knallen want daar word ik vrolijk van.


While other projects seem to have been made by someone else.  The colour scheme is so different. 
But that's just typical me.  One moment I want to crochet with soft colours to calm down a bit, the other moment it can't be bright enough because that cheers me up.


Op dit moment ben ik bezig in één kleur...
Maar het kriebelt, ik geloof dat er toch nog een andere kleur gaat bijkomen.
Het witte garen is trouwens bijna op, dus dat is een goed excuus.

At the moment I'm doing a project in one colour....
But I feel like adding another colour (can't help it).
Luckily I have the perfect excuse; I'm running out of the white colour.






Heb jij één stijl waarin je altijd haakt?
Of wissel jij ook graag af zoals ik?

Do you always crochet in the same style?
Are do you like to diversify, like me?




Sigrid x




zaterdag 22 april 2017

Town houses


When my husband and I cohabited for the first time, we rented a terraced house (row house).
It felt really safe and warm in such a house, I felt protected by the houses next to us.
This crocheted row of houses makes me think of the wonderful time we had there.


Toen mijn man en ik voor het eerst gingen samenwonen, huurden we een rijtjeshuis.
Ik vond dat gezellig, het voelde veilig en warm alsof we beschermd werden door de huizen naast ons.
Dit gehaakte huizenrijtje doet me terugdenken aan die speciale tijd.



Our first cats came to live with us there (15 years ago).
We got married back then (13 years ago), I got pregnant and we had our precious daughter (12 years ago).
But it was also the time that my husband got a severe car accident, got into coma and had to struggle for his life (14 years ago).
Still the happy times are the ones I mostly remember.


15 jaar geleden kwamen onze eerste katten erbij in dat huis.
We trouwden toen (13 jaar geleden), ik werd zwanger en we kregen onze dierbare dochter (12 jaar geleden).
Maar het was ook de periode dat mijn man een zwaar auto-ongeluk kreeg, in coma lag en vocht voor zijn leven (14 jaar geleden).
Toch zijn het de fijne momenten die me het meest bijblijven.


Although life was good overthere, I'm happier where we live now.
But those town houses still make me smile, they remind me of how our life together started...
Yeah, I know, silly sentimental me ;-)
Maybe I'm a little emotional because we are going to subscribe our daughter to highschool today.
Another big step...
Time goes by too quickly!

En ook al beleefden we er mooie tijden, ik ben toch gelukkiger waar we nu wonen.
Maar deze rijtjeshuizen doen me wel glimlachen, omdat ze me herinneren aan hoe het allemaal begon.
Ja, ik weet het, ik klink een beetje sentimenteel vandaag.
Ik denk dat ik emotioneel ben omdat we vandaag onze dochter gaan inschrijven op de middelbare school.
Weer een grote stap...  De tijd raast veel te snel voorbij!



Sigrid x



dinsdag 18 april 2017

The spaghetti experiment


Ik was wat aan het rondneuzen in mijn voorraadje wol en knutselgerief.
En toen ontdekte ik dat ik wel heel veel schoenveters had verzameld.
Een hele hoop zwart-witte spaghettislierten.
Mijn hoofd ging meteen in overdrive.
Zou ik er iets mee haken?
Maar ik had op dat moment geen zin om te vechten met een dikke haaknaald als ik de veters als garen zou gebruiken, dus kon ik er misschien omheen haken.

I was poking in my stash last week.
There's yarn, yarn and yarn, but also stuff to tinker with.
A bunch of shoelaces caught my eye.
Black and white spaghetti, waiting to get untangled and become ... what?
My head was tossing and turning, what could I crochet with this?
Didn't feel much like using the shoelaces for yarn, because that's hard work with a big hook.
Maybe I could crochet around it?



Door het gewicht en de stevigheid van de veters kon dit werkje dienen als een tafelloper.
Enthousiast begon ik er aan.
En begon te twijfelen.
Dus haakte ik nog 12 rijen verder, in de hoop dat het effect dan specialer zou zijn.
Maar de zwart-witte lijnen vielen niet genoeg op en ik moest de uiteinden vastnaaien zodat je de loper veilig in de wasmachine kon steken.
Sommige veters waren zachter en plooiden dubbel als ik er omheen haakte.
Zucht! Meestal ben ik niet zo drastisch, maar plots was mijn geduld en enthousiasme weg, dus dit experiment... belandde in de vuilbak!

The laces are solid and not too light, so this could become a table runner...
I immediately began!
And started to doubt.
Not willing to give up yet, I made another 12 rows, hoping that would make it better.
But the black and white effect was not what I had in mind and I had to sew the ends, because otherwise this project could never be washed in the machine.
Some shoelaces were softer and bended too much while crocheting.
Sigh! I'm usualle not drastically, but suddenly I had enough of it.
So this experiment ended up like trash...




Toen ben ik maar begonnen aan het volgende project (iets met een oude voorliefde).
De foto is overbelicht, maar dat houdt het nog een klein beetje spannend.

En die schoenveters?
De overschot ligt terug weggestopt, voor als ik nog eens een 'experimenteer-aanval' krijg.
Haak jij trouwens altijd met garen of heb je ook wel eens iets anders geprobeerd?
Heb jij misschien een leuk idee voor de veters?


Thus I started the next project, something safe but nice.
The light in the picture is too strong which makes it more fun when I show you the real colour and finished item next time.


The shoelaces?
Safely tucked away!
Until my next experimental phase...
Do you always use regular yarn to work with?
Or have you got any idea what I could make with those shoelaces?




Sigrid x



maandag 10 april 2017

Rainbow Blanket ( Granny-Spiration 4 )


Rood is voor liefde,
Oranje geeft warmte,
Geel maakt vrolijk,
Groen is voor rust,
Blauw verzacht,
Paars ontspant,
Roze maakt je blij.



Red is for love,
Orange gives warmth,
Yellow cheers you up,
Green brings rest,
Blue soothes,
Purple makes you relax,
Pink is happiness.



7 rijtjes van 7 granny's in 7 kleuren...
Een dekentje voor 'Regenboogdekens' waarmee ik één kindje hoop blij te maken.

7 rows of 7 granny squares in 7 colours...
A blanket for 'Rainbow Blankets' to make one child a little bit happy.




Sigrid x



woensdag 5 april 2017

A special thank you


Soms moét je een persoonlijk bedankje maken vind ik.
Je hebt gewone bedankjes, maar je hebt er ook speciale.

There are times I just have to make a special thank you.
There are common 'thank you's' and special 'thank you's' to me.



Deze keer was er een speciaal bedankje nodig.
Het fietsongeluk ( zie vorig blogbericht ) van mijn dochter gebeurde toevallig nét voor het huis van een klasgenootje.
Toevallig was zijn mama thuis én toevallig is dat net een hele lieve mama, die onmiddellijk mijn dochter even naar binnen nam.

This was a 'special thank you' occasion.
By chance my daughter's bike accident ( previous blogpost ) happened right in front of the house of one of her classmates.
By chance his mother was at home at that moment and she happens to be a very sweet mother who immediately took care of my daughter.




De eerste woordjes van troost en de eerste zorgen heeft zij voor haar rekening genomen.
En toen ik nog helemaal van de kaart toekwam om mijn dochter op te halen, had zij voor ons al even naar de tandarts gebeld.

So she was the one who took care of the first comforting words and the first aid.
And when I arrived ( totally confused and worried ) to pick up my daughter, she'd already made an appointment with the dentist for us.




Ik haakte voor haar een mandje met roosjes in grijstinten en vulde het met chocolaatjes.
Ann, héél erg bedankt dat je mijn dochter zo warm én efficiënt opving.
Dat zal ik nooit vergeten.

I crocheted a basket with little roses in greyscale, filled with chocolates.
Ann, thank you from the bottom of my heart for taking such a good care of my daughter.
I'll never forget that.




Sigrid x




zaterdag 1 april 2017

Some squares and an accident - GrannySpiration IV


Het spijt me, maar ik heb geen afgewerkt project om te tonen in deze Granny-Spiration Challenge voor de maand april.
Ik heb ook niet veel gehaakt aan de vierkantjes voor 'Regenboogdekens' ( zie vorige bericht * klik * ).
Of aan mijn lentesjaal... noch had ik de moed om iets nieuws te beginnen...
Want:

I'm sorry, I haven't got a finished project to show to you in this 4th Granny-Spiration Challenge.
I didn't make a lot of new squares for the Rainbowblankets ( ( See previous blog * click * ).
Didn't add a row on my scarf... couldn't care less to start a new crochet project...
Because:


Mijn dochter is afgelopen dinsdag op de terugweg van school heel zwaar gevallen met de fiets.
Ze moest bruusk remmen aan een hoog tempo, dook over haar stuur en smakte op straat.
Twee voortanden moesten er terug ingezet worden, terwijl het tandbeen zelf ook gebroken was.
Schaafwonden in haar gezicht én een gebroken elleboog.
Het had nog veel erger kunnen zijn ( gelukkig was er geen auto betrokken bij het ongeval!), maar toch brak mijn hart toen ik haar zo zag, vlak na het ongeval.
Dat mooie gezichtje vol tranen en bloed en een mond met een bloederig gat in plaats van tanden.
Hierdoor had ik dus even geen zin (noch tijd) om te haken.
Als je kind ligt pijn te lijden, nog in shock is van de val, niet kan eten omdat haar bovenlip lam is en ze haar tanden een maand niet mag gebruiken... dan laat je alles vallen en ben je er voor haar.
Ze is 11 en al heel flink, maar dit doet zelfs voor volwassenen immens veel pijn.

De foto hieronder is drie dagen later genomen en toen kon er voor het eerst(!) terug een glimlachje af.
De tanden worden nu door een spalkje op hun plaats gehouden en hopelijk willen ze terug aangroeien.


My daughter has had a terrible accident with her bike, on the way home from school.
She had to brake real hard, dashed over the handlebar and smacked on the street,
Two front teeth had to be placed back in her mouth, while her toothbone is broken too.
Abrasions in her face and a broken elbow...
It could have been much worse ( thank god there wasn't a car involved ), but still my heart broke when I saw her after the accident.
That gorgeous face, covered with blood and tears, her mouth with a bloodred hole instead of teeth.

This is why I didn't feel like crocheting.
If your daughter is in huge pain, shocked and not able to eat because of the pain in her mouth... you just stand by her.
She's 11 and a brave girl, but even an adult can't bare the pain of these injuries.

The following picture was taken 3 days after the accident, when she finally (carefully) smiled again.
Her teeth are held with a splint and I do hope they will grow back firmly.



Maar ik denk dat de andere deelnemers van de Granny-Spiration Challenge wél iets leuk hebben gehaakt, dus ga gauw kijken op volgende blogs:

Anyhow, I'm sure the others made something beautiful for this Granny-Spiration Challenge, so please stop by the following blogs to see what they've been working on:









En ook deze keer kun je je eigen werkjes, geïnspireerd op granny squares, linken bij EyeLoveKnots.
Doe mee om kans te maken op een leuke giveaway ( bolletjes wol! ) :

There's also a chance to win some yarn and a fabulous link party on the blog of EyeLoveKnots:





Dan ga ik nu weer bij mijn kleine meid zitten en jullie houden nog een afgewerkte granny square deken van me tegoed, beloofd!

I leave you now to sit next to my daughter and I promise to show you pictures of a finished granny blanket soon!



Sigrid x



zaterdag 25 maart 2017

Crochet struggle, the Poppy stitch and some charity.


De afgelopen week begon ik aan verschillende haakwerkjes.
En trok ze allemaal weer uit.
Het wilde even niet.

This week I started several crochet projects.
And ripped them all out again.
It just wouldn't work.


Toen sloeg ik een oud haakboekje open ( 'Stekengids' van Het Rijk Der Vrouw ).
Het is een boekje dat ik van mijn mama erfde, het is minstens 35 jaar oud.
Er staan zwart-wit foto's in van heel veel verschillende haaksteken.
Eéntje sprak me aan omwille van de naam: 'Papaversteek'.
Die ging ik eens proberen, voor een lentesjaaltje.

Irritated I opened an old crochet book ( 'Stitchguide' by 'Het Rijk Der Vrouw' ).
It's a book I inherited from my mother, it must be at least 35 years old.
It's full of monochrome pictures of different stitches.
My eye fell on one of them, mostly because of the name: 'Poppy stitch'.
I was going to try it out, for a springtime scarf.


Ik gebruikte heel toepasselijk ook oud garen, gemixt met nieuwe katoen.
Het vordert niet zo goed, want de laatste tijd gebeurt er hier altijd wel iets.

I used suitable old yarn, mixed with some new cotton.
It's not going as fast as I'd like it to, there's always happening something around here.




Maar als ik deze vrolijke vierkantjes zie, dan glimlach ik.
Ik ga er nog een hele stapel haken, want het is voor een goed doel.
Op het blog van Kruissteekmieke las ik een oproep om mee te haken aan dekentjes voor zieke kinderen.
(Op facebook vind je meer uitleg op de groep Regenboogdekens.)

But then I look at these cheerful squares, and I'm already feeling much better.
I'm going to make much more granny squares, for charity.
On the blog Kruissteekmieke I read about blankets they give to children who are very ill.
(You can find the organisation on Facebook Regenboogdekens / Rainbow Blankets.)


En wanneer je daaraan denkt, aan kinderen die geen kind kunnen zijn en vechten om te genezen...
dan is het mislukken van je haakwerk of geen tijd hebben om te haken toch echt niet zo erg meer.
Dan lijkt mijn haaknaald wel te vliégen, als ik zo'n granny haak.
Ik ben dan trots dat een paar van mijn vierkantjes zo'n kind misschien wel kunnen doen glimlachen of toch een beetje warmte kunnen geven.

Ik moet wel bekennen dat ik vroeger nooit te vinden was voor 'goede doelen'.
Omdat ik er zo'n vaag beeld van had en niet wist of het er wel allemaal correct aan toe ging.
Maar sommige doelen lijken me tegenwoordig echt persoonlijk aan te spreken.
En met die vierkantjes kan weinig verkeerds gebeuren, toch?

PS: Haak jij soms voor het goede doel? Welk en waarom?


And when I think of those children, who can't just play and go to school, but spend their days in hospitals... Then I don't mind if my crochet projects end ripped out or something.
As long as the squares are going well, and really, it seems to me that my crochet needle grows wings when I work on these squares.
It makes me feel good to believe that my squares can help to give a child some needed warmth.

PS: Do you crochet for charity? Which charity and why?



Sigrid x






zaterdag 18 maart 2017

Alice in Crochetland


Soms voel ik me zoals Alice in Wonderland, verwonderd over alles wat ik zie.
Als ik mijn wolvoorraad bekijk, dan kan ik wel uren staan dromen over alles wat ik ermee zou kunnen maken.
En soms ben ik zelf verrast door wat ik heb gehaakt!
Zoals dit kussen, want het is helemaal anders geworden dan ik had gepland.

There are moments that I feel exactly like Alice in Wonderland, astonished by all that I can see.
When I see my yarn stash, I can easily dream away for a couple of hours, just thinking about all the possible projects this yarn can be turned into.
And sometimes I'm surprised by what I made myself!
Like this cushion, because it turned out so different than planned.



Ik had eerst een gewone vierkante lap gehaakt met streepjes in halve stokjes.
Het plan was hier een landschap op te borduren, met huizen en bomen, paadjes en weilanden.
Zo'n groot fantasiekussen waar kinderen (en volwassen zoals ik) veel kijkplezier aan beleven, omdat je telkens iets anders ontdekt.
Maar dat werd véél te druk, het zou je echt hoofdpijn bezorgen.

I crocheted a square piece, with stripes and half double crochets (US terms).
The plan was to embroider a whole landscape on it, with trees, houses, paths and corn fields.
It would become a big fantasypillow for kids ( and adults like me ) could gaze at and discover more details every time you look.  But it was too crowded.



En toen floepte het licht in mijn hoofd aan...
Als ik deze lap nu eens dicht zou plooien zoals je met een granny square kunt doen?
( De overstaande hoeken naar mekaar toe en dan vastnaaien )
En ja hoor, geslaagd!

And then there was light...
What if I folded this piece like a granny square, from corner to corner?
Yes, that would do it!



En nu gaat deze Alice opnieuw wat staan dromen tussen de plastic bakken met garen.
Over wat er nu tevoorschijn getoverd kan worden.
Want met een beetje fantasie en nieuwsgierigheid, kun je dingen haken waar je zelf versteld van staat.

Now it's time to play Alice once again and dream and look at my yarn.
What could be my next project?
With a little fantasy and curiosity, you can make all kinds of stuff to amaze yourself.





Sigrid x




PS: Heb jij jezelf ook al eens verrast met wat er uit je handen kwam?
Of ben je wel eens aan iets begonnen maar heb je er iets anders van gemaakt?
En heb jij dat 'Alice'-gevoel ook tijdens het haken?

Ps: Did you ever amaze yourself with a crochet project?

Or have you ever started something that became something totally different?
Have you got that 'Alice-feeling' too when you crochet?






zaterdag 11 maart 2017

Romantic jar cosy


Zachte kleurtjes, een eenvoudige steek en een stoffen applicatie:
Een lege chocopot wordt zo omgetoverd in een gezellig theelichtje.

Soft colours, a simple stitch and a fabric application:
An empty jar has become a charming candle light in the blink of an eye.




De lichtblauwe sierranden haakte ik met picootjes.
Het crèmekleurige hoesje haakte ik een stukje langer dan het potje hoog is.
Hierdoor kon ik die rand terugplooien en ontstaat er een mooie hals.

The pale blue stripes were made with picots.
I made the cosy longer than the jar, so that I could fold it back on the top.
I must say that I like that look.



Hartelijk bedankt allemaal, voor jullie lieve, bezorgde en meelevende reacties op mijn blogbericht van vorige week.
Ik kan jullie opgelucht vertellen dat Bella het al een stuk beter maakt en (bijna) geen pijn meer lijkt te hebben.
Intussen springt hij alweer, met tussenstapjes soms, op tafels en vensterbanken.
Hij telt ongeduldig de dagen af tot hij weer buiten mag overdag!
Wat een vreugde zal dat zijn, voor kat én baasje :-)


Thank you all so much, for your compassion and kind comments on my previous post.
I'm relieved to tell you Bella is doing much better!
He doesn't seem to suffer from pain anymore and is jumping on tables and window sills ( yet with the chair as between step ).
The only problem he has is: 'Why am I not allowed to go outside?!'
We have to wait for permission of the vet on Monday ( cross my fingers ) and then he'll be able to play in our garden again.
I think I will enjoy that moment as much as he'll do.




(This is what I'm preparing for next week!)




Have a nice weekend,

Sigrid x